ხელის კუნთებში უფრო მეტად ჭარბობს სწრაფი ბოჭკოები, რომელთა გარდაქმნა ნელ ბოჭკოებად ვარჯიშის საშუალებით ძალიან ძნელია. იმისათვის, რომ გავერკვეთ ვარჯიშის მეთოდებში, შევადგინოთ შემდეგი სქემა: კუნთი/უჯრედი/ორგანელა/ფაქტორები ამ სქემით ვეცდებით შევიმუშავოთ ვარჯიშის მეთოდები, რომლის საშუალებით შესაძლებელი იქნება შევცვალოთ შემადგენლობა კუნთის შიგნით. კუნთი შედგება უჯრედებისგან/ბოჭკოებისგან, ბოჭკოში
ალბათ გაგიგიათ: No pain, no gain! არ არის ტკივილი, არ არის ზრდა. ადრე ეგონათ, რომ კუნთების ზრდა გამოწვეულია მიკროტრავმებით, რომლებსაც კუნთები ვარჯიშისგან იღებენ, აღდგენისას მიკროტრავმები ხორცდება და კუნთი მსხვილდება. მიკროტრავმები იწვევენ კუნთის ტკივილს და თუ ვერ ვგრძნობთ ტკივილს ვარჯიშის შემდეგ, ე.ი. არ
კუნთი შედგება უჯრედებისგან, ამ უჯრედებს ეძახიან ბოჭკოებს, ხოლო ბოჭკოებში არის მიოფიბრილები –რომლებიც შედგება კუმშვადი ძაფისებრი ცილისაგან. მიოფიბრილების დამოკლების შედეგად ხდება კუნთის დამოკლება და გამსხვილება, ანუ შეკუმშვა. ბოჭკოში მიოფიბრილები არის ათასობით. ჩვენი ამოცანაა მათი რაოდენობის გაზრდა. რაც მეტი იქნება მიოფიბრილები, მით უფრო ძლიერი
კუნთის ჰიპერტროფია წარმოადგენს კუნთოვანი უჯრედის (მიოციტის) მოცულობის ზრდას. თანამედროვე სპორტული ფიზიოლოგია განასხვავებს ჰიპერტროფიის ორ ძირითად მექანიზმს: ორივე პროცესი ერთმანეთთან მჭიდროდ არის დაკავშირებული და პრაქტიკაში ერთდროულად მიმდინარეობს, თუმცა სხვადასხვა ტიპის დატვირთვა ერთ-ერთს უფრო მეტად აძლიერებს. ➤ მიოფიბრილარული ჰიპერტროფია მიოფიბრილები არის კუნთოვანი
ბოდიბილდინგში და ზოგადად ძალისმიერ ვარჯიშებში კუნთის ზრდას აქვს მკაფიო ბიოლოგიური და ფიზიოლოგიური კანონზომიერებები. კუნთი იზრდება მაშინ, როდესაც ერთდროულად სრულდება სამი ძირითადი პირობა: თუმცა ეს პრინციპები ყველასთვის ერთნაირად არ მუშაობს. სწორედ ამიტომ ზოგი ათლეტი სწრაფად პროგრესირებს, ზოგი კი წლების განმავლობაში ერთ





